Poetika – Portal Poetycki

Poezja, Wiersze, Proza, Piosenki

Subscribe to Poetika – Portal Poetycki
Technorati
del.icio.us

Archive for Wrzesień, 2015

Wrzesień-6-15

Konkurs Literacki pt. „Solidarność”

posted by Agnieszka

***
Ośrodek Kultury ”Górna” w Łodzi i Grupa Literacka ”Centauro”
z okazji XXXV Rocznicy pierwszych strajków Solidarnościowych
w lipcu (Lubelszczyzna) i sierpniu (Wybrzeże i Śląsk) w 1980r.
ogłaszają Konkurs Literacki pt. „Solidarność”.
Prace pod godłem (poezja lub proza do 5 stron maszynopisu)
w 2 egzemplarzach należy nadesłać w terminie do 30 września 2015
na adres: Grupa Literacka ”Centauro” – Ośrodek Kultury ”Górna” w Łodzi
(93-138, ul. Siedlecka 1) z dopiskiem Konkurs Literacki „Solidarność”.
Prosimy o zaznaczeniu na kopercie kategorii wiekowej:
- do 50 roku życia literą M, a powyżej literą S.
W osobnej kopercie oznaczonej godłem i załączonej do przesyłki
prosimy o podanie imienia i nazwiska, adresu, telefonu i formy kontaktu.
Jury powołane przez organizatorów przyzna nagrody i wyróżnienia
kierując się zawartością artystyczną i merytoryczną zgłoszonych prac.
O rozstrzygnięciu Konkursu powiadomimy za pośrednictwem mediów
a laureatów zawiadomimy.
Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość ewentualnego
bezpłatnego druku nagrodzonych utworów.
.

Z podziękowaniem:
Grupa literacka ”Centauro”
przy Ośrodku Kultury ”Górna”
w Łodzi
Henryk Zasławski

Wrzesień-6-15

Strofy tematycznie bogate- Janusz Janyst

posted by Agnieszka

***

Strofy tematycznie bogate

 

.

Ukazał się kolejny zbiór wierszy jednej z najciekawszych łódzkich poetek, Danieli Ewy Zajączkowskiej.

Autorka jest łodzianką. Debiutowała w 1994 roku tomem Rzeczy znikome, zdobywając tym wyborem poetyckim nagrodę główną w Ogólnopolskim Konkursie Literackim w Toruniu. Następne jej zbiory wierszy to Czciciele słońca, Wagabunda i księżyc, Bursztyny w piasku, Po leśmianowskich ogrodach, Na północ od Edenu, Namiętności. Ma także w dorobku prozę poetycką, opowiadania, dwie książki dla dzieci: Bajeczki dla Ineczki oraz Czary wróżki Poezji. Notabene swoje pierwsze tomiki Zajączkowska opublikowała jeszcze przed rozpoczęciem studiów polonistycznych w Uniwersytecie Łódzkim. Poza poezją pisze recenzje, opracowuje teksty dla wydawców. Współpracuje z periodykami literackimi, zajmuje się promocją dokonań poetów i pisarzy łódzkich. Należy do Związku Literatów Polskich.

Najnowszy, zawierający ponad 30 utworów tomik zatytułowany Równanie milczenia, wydany został nakładem Bałuckiego Ośrodka Kultury „Na Żubardzkiej” (wyboru wierszy dokonał Andrzej Hynas). Już w wierszu tytułowym poetka odnosi się do ważnych dla niej problemów egzystencjalnych i etycznych, do kondycji człowieka uwięzionego w swym czasie i uwięzionego w sobie, stykającego sie ze złem a pragnącego dobra, piękna i szczęścia. Pytanie, które podmiot liryczny stawia w innym miejscu, brzmi: co ja robię na tej planecie /wśród brutali, chciwców i głupców. Jest wszakże i odmienna strona świadomości – afirmatywna w stosunku do świata. Bo, w kontekście ziemskim, niebo ma dwa pokoje /kuchnię i łazienkę, oczywiście, gdy mieszka się z ukochanym człowiekiem.

Zajączkowska patrzy na rzeczywistość pod różnym kątem, zajmuje się naturą i kulturą, tematy dostrzega w przyrodzie, sferze (post)industrialnej, inspiruje ją literatura. W niebanalny sposób charakteryzuje np. miejske drzewa, kiedy indziej pisze o Azorku, patrzącym nie w gwiazdy, lecz w oczy właściciela. Gdy się czyta strofy o starej fabryce, dziś głuchej, ślepej i milczacej, wywołującej wspomnienia u patrzącego na nią dawnego pracownika, trudno nie pomyśleć o Łodzi. Kolejne wiersze poświecone zostaly bohemie, personalnie też poecie Stefanowi Napierskiemu (którego sentencja stała się zresztą mottem tomiku). Autorka jest przekonująca zarówno w wierszach religijnych (dwa tego rodzaju utwory znalazły sie w zbiorze), jak i wtedy, gdy poświęca uwagę żebrzącemu pijakowi lub nieletniej narkomance.

Równanie milczenia to tomik ciekawy nie tylko ze względu na rozległą tematykę, ale i z formalnego punktu widzenia. W czasach, gdy poezją stają się w praktyce rozpisane na wersy zdania oznajmujące, Zajączkowska udowadnia, że można pisać w sposób przystający do wspólczesności stosując rymy i dbając o rytm. I chwała jej za to.

 

.

JANUSZ JANYST