Poetika – Portal Poetycki

Poezja, Wiersze, Proza, Piosenki

Subscribe to Poetika – Portal Poetycki
Technorati
del.icio.us
Październik-1-13

Jan Iwański

posted by Agnieszka

***

Wiersz napisany 01.10.1982 roku z okazji rocznicy końca Powstania
Warszawskiego.

Dzieciom Warszawy

Jeszcze walczą, choć wokół tylko dym i zgliszcza,
Jeszcze serca gorące, choć już ich niewielu,
A tu wróg dom po domu wciąż skutecznie niszczy.
Po wielu się na murze tylko imię bieli.

Obok dorosłych także dzieci z bronią w rękach,
Nie daj Boże dzieciństwa takiego już nigdy,
Wolą to, wolą zginąć od ran w strasznych mękach
Niż żyć dłużej wśród razów, poniżeń i krzywdy.

Już nie czekają z nieba ni z ziemi pomocy,
Już wiedzą, że nie przyjdzie, bo brak przyjaciela,
Byle w ogniu dzień przeżyć i dotrwać do nocy,
Przełożony ostatnie naboje rozdziela.

Z ciężkim sercem, bo krew w nim zgęstniała od bólu,
Z zaciśniętą, milczącą twarzą w gruzy patrzą.
Zrozpaczona dziewczyna głowę chłopca tuli,
Gładzi zmierzwione włosy zanim szturm znów zaczną.

A za Wisłą spokojnie machorkę dopala
Żołnierz dobrze odziany, nakarmiony, zdrowy.
Patrzy jak miasto kona bez żadnego żalu,
Przyjemny to dla niego widok i nie nowy.

Dziwi się tylko trochę, bo bezczynnie siedzi,
Że to już dwa miesiące trwa, a mogło tydzień
I rozmowy nieważne z sąsiadami wiedzie,
Przechodniów rewiduje – cóż winien przechodzień?

Tak, przyjaciół poznaje się podobno w biedzie,
A to przyjaciel siedział – nie wierzysz – patrz w książki.
Wszędzie jest teraz o tej przyjaźni, tak, wszędzie,
Tylko, że dla nas przyjaźń ta to krzyż, krzyż ciężki.

Add A Comment