Poetika – Portal Poetycki

Poezja, Wiersze, Proza, Piosenki

Subscribe to Poetika – Portal Poetycki
Technorati
del.icio.us
Listopad-18-13

Artur Fryz

posted by Agnieszka

***
Artur Fryz.
Osiemnasty listopada 2013 roku. Smutne spotkanie z Arturem Fryzem.Trumna, zimno kościoła i moje myśli.A w nich zielone stoliki, ściereczka w kratkę i pojemniczki z jedzeniem. Nasze rozmowy o egzystencji, filozofii, innym postrzeganiu świata.Wspólna próba rozumienia niezrozumiałego.Patrzymy na liście, korę drzew bo warto to zapamiętać.Trumna na ramionach, a ja wciąż widzę Ciebie przy zielonym stoliku z kubkiem kawy. I takiego chcę Cię pamiętać, czytającego wiersze nawet tym dla których nie były ważne. Żegnaj.
Agnieszka Battelli

Listopad-17-13

Pogrzeb Ś. P. Artura Fryza

posted by Agnieszka

***

Pogrzeb Ś. P. Artura Fryza odbędzie się w poniedziałek 18 listopada godz. 12.00 w Kościele św. Stanisława Biskupa Męczennika w Kutnie-Łąkoszynie.

Listopad-14-13

Artur Fryz nie żyje

posted by Agnieszka

***

Dotarła do mnie dziś bardzo smutna wiadomość. Artur Fryz nie żyje.

I nie ma już Artura, a mieliśmy kiedyś pogadać o tym i owym. Nie tak krótko jak wtedy 18 marca przy herbacie w Mcdonaldzie, ale długo tak przyzwoicie. Od dziś tylko zostaną wiersze.

Artur Fryz – CZYTANIE Z KSIĘGI ŚWIĘTEGO KŁAPOUCHEGO -

prawda prawda

młody poeta przybyłowski
powiedziałby, że to kicha
pisać o tym co naprawdę się wydarzyło

a ja myślę że ciągle nikt nie napisał
co naprawdę się wydarzyło

**

- gdzie jest Pusia, babciu?
- pusia zasnęła, zasnęła na dłużej
- to gdzie teraz ona śpi?
- dziadek pewnie znalazł jej
jakieś wygodne miejsce

***

Spotkanie z poetą pogranicza i środka
23 IV 2013 r. w łódzkiej WiMBP im. J. Piłsudskiego gościem Piotra Groblińskiego był Artur Fryz, poeta, autor piosenek, krytyk literacki i animator kultury. Opowiadał o swojej piątej książce poetyckiej: klatka schodowa kieszeń minotaura. Od kilkunastu lat organizuje ogólnopolski festiwal i konkurs literacki „Złoty Środek poezji” w Kutnie. Prowadzi cykliczne spotkania z pisarzami oraz warsztaty literackie.
Dla Artura Fryza, podobnie jak dla Edwarda Stachury, „pisarstwo jest losem i sposobem istnienia”, literatura powinna być komentarzem do Księgi. Pisarz wykracza poza granice ortodoksji, uznając herezję za wyzwanie duchowe. W poezji Fryza widać fascynację językiem biblijnym. Poeta pragnie „wyrazić niewyrażalne”, w ostatnim tomiku uprawia syntezę sztuk, tworząc słowoobrazy wypełnione „muzyką światła”.
Mistrzami poetyckimi autora Wspólnych miejsc są Kochanowski, Norwid (poeta głęboko teologiczny) i Czechowicz. Ceni twórczość Herberta i Rymkiewicza.
Artura Fryza można nazwać artystą pogranicza, którego interesują kategorie „inności i wykluczenia”, łączenie klasycyzmu z awangardą.
Spotkanie zgromadziło przedstawicieli kultury artystycznej. Profesor Andrzej Marian Bartczak nazwał Artura Fryza „poetą istotnym” i poruszył temat rzeczowości i niedorzeczności poezji. Zadał pytanie, czy dzieło może być niedorzeczne? Bartczak dostrzegł powinowactwa poezji Fryza w zakresie eksperymentowania przestrzenią z malarstwem Wassilego Kandinskiego i Paula Klee. Podczas spotkania zaistniał swoisty dwugłos poetycki. Poeta i badacz literatury Przemysław Dakowicz czytał Rozmowy Umarłych z tomu Place zabaw ostatecznych, zaś Artur Fryz wiersz z nowego tomiku tym utworem Dakowicza inspirowany. Poetka dr Hanna Prosnak wspomniała o uzasadnionej brutalizacji języka, w odniesieniu do scen ukrzyżowania Jezusa Chrystusa.
Kutnowski twórca przedstawił najbliższe plany pisarskie. Obecnie pracuje nad cyklem wykładów: Geografia polskiej poezji współczesnej, w których bada kategorię przestrzeni w twórczości i życiu poetów polskich (m.in. Szymborskiej, Herberta, Białoszewskiego Rymkiewicza, Różewicza, Tkaczyszyna-Dyckiego, Kassa) oraz książką poświęconą artystom związanym z dziejami Kutna.
Spotkanie w łódzkiej bibliotece wywołało pozytywny odbiór publiczności. Największe wrażenie wywarły wiersze: klatka schodowa, kometka i jak to się nosi/1. Czytelnikom podobał się wieloznaczny język autora, próba zbliżenia sfery sacrum i profanum oraz motyw zagubienia człowieka we współczesnej „kieszeni minotaura”.

Anna Banasiak