Subscribe to Poetika – Portal Poetycki – Poezja, Wiersze, Proza, Piosenki
Technorati
del.icio.us
Marzec-30-10

Janina Nożownik – I nagroda- Hellada

posted by Agnieszka

***

mity

zmyślenia

co były

i będą

.

mity

dzieją się ciągle

spójrz

właśnie z nieba spada Ikar

Amazonki uśmiercają synów

Prometeusz uczłowiecza ludzi

.

rodzi się  j e d y n y

miliardowy człowiek

.

wznosi się bezskrzydły Ikar

Amazonki wskrzeszają synów

Prometeusz w okowach

.

niejeden z miliardów

umiera z głodu

z miłości

lub z braku miłości

.

zdarzają się nieśmiertelni

z powodu mitu o Sztuce

Marzec-24-10

Zdzisław Szczepaniak

posted by Agnieszka

***

LIST DO JULIUSZA S.

(fragmenty znalezione w pamięci…)

.

…i dlatego pytam:

-Czy jest w nas coś z Ciebie

coś z Kordianów

Horsztyńskich

Mazepów

Beniowskich

.

jeszcze nie rozpaczam

choć król-duch abdykował

i dawno się ukorzył

pod bożkiem biznesu

.

już nie ma Salomei

sny srebrne nie kuszą

teraz śnią wirtualnie

Żanety, Mariole…

.

godzina myśli mija

nic z niej nie wynika

polityczna poprawność

każdy bunt wygładza

.

jakbyś dziś odpowiedział na

psalmy przyszłości

wołaniem na pustyni

tęsknym wilczym wyciem

.

gdzie nam szukać genezis

by nie znając ducha

móc z braku Fantazego

sycić się fantazją

.

nie wiem

nie umiem zgadnąć

jesteś tak daleko

a lektury szkolne

słowa twe wysypują

jak perły…

.

mało kto je zbiera

.

daruj

to tylko smutek

gorzki posmak żółci

w tym liście bez adresu

w którym twoje słowa

rozpamiętując słysząc

przeciw sobie zwrócę

.

PAMIĘTASZ?:

,,Polsko ty moja , gdy już nieprzytomni będziemy

Wspomnij ty o nas, o wspomnij…

Wszak myśmy z Twego zrobili nazwiska

Pacierz ,co płacze i piorun, co błyska…”

* * *

.

Więc powtarzam za Tobą:

-Wielki Juliuszu, gdy już mniej żałośni będziemy

wspomnij ty o nas, o wspomnij…

Nawet gdy z Twego zrobimy nazwiska

Reklamę wódki lub popiół z ogniska…

Marzec-24-10

Krystyna Igras Pokrówka

posted by Agnieszka

***

W ZAKOLACH PODOLA

.

Wiatr czesze czupryny łąk

kwiatom loki zakręca

-świerszcz na źdźbło – smyczku

wygrywa czułostkowe akordy

-nad kadzielną siana

-płyną jak gołębie

białe obłoki

-ukołysany bryzą motyl

złożył wachlarz cętkowany

na krzewinie zastygł

-zioła z kwiatowych koszy

rozlały flakony korzenne

-słońce spięte w bransoletę

potoczyło koło

po kładkach chmur

zadrżały promienne pręgi

zahuśtały hamakiem nad Podolem

iskry odbite o skały

rozświetliły dworek krzemieniecki

pobiegły pomiędzy jarami

po stromiznach urwistych zakoli.

.

Przy grobie matki Salomei

strzeliły promienną fontanną

uniosły testament wieszcza

pieśnią młodzieży w niebo.

.

Obłoki pokłoniły się w hołdzie

głosząc na świata cztery strony

otwartym

Słowackiego rok jubileuszowy.

.

Krzemieniec, 4 wrzesień 2009 rok