Poetika – Portal Poetycki

Poezja, Wiersze, Proza, Piosenki

Subscribe to Poetika – Portal Poetycki
Technorati
del.icio.us
Listopad-14-11

Ochrona praw własności intelektualnej

posted by Agnieszka

***
Prawo autorskie; z pewnością jest to temat interesujący osoby umieszczające swoje teksty na stronie.
Znalazłam co nieco w internecie i zapraszam do dyskusji na ten temat. Agnieszka Battelli

Ochrona praw własności intelektualnej
.
Obowiązujące w Polsce prawo gwarantuje ochronę własności intelektualnej na dwóch podstawowych polach. Pierwszym z nich jest prawo autorskie (copyright), które dotyczy wszelkich form kreatywnej twórczości (poczynając od słowa pisanego, poprzez muzykę, film itd.). Ochrona ta dotyczy zarówno praw osobistych, jak i majątkowych. Jej zakres w Polsce jest zgodny z Konwencją Berneńską (ochrona praw majątkowych trwa przez 70 lat od daty śmierci autora, prawo autorskie osobiste nie wygasa nigdy).
.
Długość utworu nie ma znaczenia
.
Andrzej Oryl
W myśl art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych utwór jest chroniony niezależnie od postaci w jakiej został ustalony, wartości, przeznaczenia oraz sposobu wyrażenia. Na objęcie ochroną autorskoprawną nie wpływa również długość dzieła, o ile tylko przejawia się w nim indywidualny i twórczy charakter. W związku z powyższym za utwory mogą być uznawane m.in. slogany reklamowe czy jednosłowne znaki towarowe. Za zaliczeniem wspomnianych krótkich do grupy utworów opowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt: IV CSK 359/09.
.
Ochrona prawnoautorska jest niezależna od rejestracji
.
Andrzej Oryl
Ustawa o prawie autorskim stanowi, iż utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, zaś ochrona prawnoautorska przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności, w szczególności zaś nie jest w tym celu wymagane zarejestrowanie faktu stworzenia utworu w jakiejś organizacji bądź katalogu (pro. art. 1 ust. 3 i 4 ustawy).
Powyższą zasadę potwierdził niedawno Sąd Najwyższym, wskazując w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 stycznia 2011 r., wydanego w sprawie o sygn. akt: I CSK 237/10, iż fakt zarejestrowania utworu w organizacji zbiorowego zarządzenia może być traktowany jako źródło domniemania, iż podmiot który zgłosił dany utwór jest jego twórcą, jednakże samodzielnie nie przesądza o autorstwie z zarejestrowanego dzieła.