Poetika – Portal Poetycki

Poezja, Wiersze, Proza, Piosenki

Subscribe to Poetika – Portal Poetycki
Technorati
del.icio.us
Styczeń-1-11

Anna Kiesewetter

posted by Agnieszka

***

WIGILIA

.

Złaknione ręce

pragną ciepła.

A przede mną

arktyczna zima

i ciemność zaległa

na długie miesiące.

Z wężowym sykiem

zza horyzontu

podnosi się zorza polarna.

Spektakl dźwięku i barw

natchniony.

Skuleni,

przytłoczeni wiecznością,

siedzimy wokół choinki

ubranej w południowe owoce.

Gdzieś daleko

jest lato i ludzie

skupieni na plaży

grzeją się w słońcu

upalnym i jasnym.

Święty Mikołaj

opowiada im bajki

ze starej książki

o śnieżnym potworze.

Myśl, jak fala

wypłynęła

na otwarte morze.

Baśń wieje  wiatrem

z pustyni południa

i owija palmy

barwnymi strzępami.

Ale ja wolę zimę.

Zapowiada cuda.

na snieżnych trasach

jadą złote sanie.

Grudzień-20-09

Janusz Berner – CENTAURO

posted by Agnieszka

***

„Wigilia”

Jest taka data raz w roku,

- dzień wszystkim ludziom znany,

w którym tuż po zachodzie słońca,

(gdy gwiazda zabłyśnie na niebie)

najbliższym, życzenia składamy.

Wigilia, o niej wszak mówię,

dzielenie się święconym opłatkiem

- choć nikt nas do tego nie zmusza

i rocznica zwiastowania narodzin

maleńkiego Jezuska – Chrystusa.

Jest taki dzień w kalendarzu,

gdzie ubieramy choinkę

- bombki, świeczki, cukierki,

by podarować najbliższym

miłości … choć odrobinkę.

Mikołaj z workiem na plecach,

w którym są różne prezenty,

przybywa z Rovaniemi na saniach,

ciągniętych przez renifery

- on może, bo jest święty.

Dwanaście potraw na stole,

nakrycie o jedno więcej

- dla zbłąkanego wędrowca,

bo w takim jedynym dniu w roku

dla każdego trzeba mieć serce.

Wspólnie śpiewane kolędy,

w tą cichą noc, taką świętą

czujemy wokół moc dziwną

płynącą dokoła ludzi

- olbrzymią, wręcz niepojętą.

Dzień Wigilijny się skończy

przeminą też „białe” święta

niech pozostaną w nas wszystkich

miłość, szacunek dla ludzi

radość i twarz uśmiechnięta.

Janusz Andrzej Berner

Łódź - 1 XII 2009 r. 4.41 p.m.

Grudzień-19-09

Anna Kiesewetter

posted by Agnieszka

***

Wigilia

Usiądźmy przy suto

zastawionym stole,

gdzie zaszeleści siano

pod białym obrusem,

gdzie zapach lasu niesie

świerk ubrany w barwy

śmiesznych zabawek

i w łańcuchy kolęd.

Sami

i w pustym gnieździe,

w cieple przy kominku,

patrzymy sobie w oczy

jeszcze ciągle młodzi

uczuciem, co się nigdy

nie zamieni w pustkę.

Bądź mi snów drogowskazem

w te noce grudniowe,

kiedy rok się wypala

i liczby swe zmienia.

A kot skulony w kłębek

pomrukując cicho

złoży nam w noc jedyną

serdeczne życzenia.

Ten czas nigdy nie mija

choć minęło życie.

Zawieszę na twej szyi

prezent szczerozłoty:

dni przewiązane wstążką,

korale na nitce,

słowa szeptane cicho

za zasłoną nocy.